Arrow Slide Puzzle

Koyu mor bir arka planda birbirine dolanmış neon borular hayal et, her borunun ucu bir ok başı. Arrow Slide Puzzle’ın bir bölümü bu. Parçalar düz karolar değil. Birbirinin etrafında zikzak çizen bükülmüş çizgiler bunlar: pembe sarının üstüne kıvrılmış, mavi ikisinin içinde. Her biri başının gösterdiği yönde tahtadan çıkmak istiyor.

Bir dokunuş oku harekete geçirir. Önce baş gider, bütün gövde raylardaki tren gibi aynı yolu izler. Önü açıksa kenardan çıkıp kaybolur. Yolda başka bir okun herhangi bir parçası varsa durur, kırmızı yanıp söner ve üç can puanından birini kaybedersin. Üçü de giderse bölüm baştan başlar. Elinde kalem ve not tahtası olan neşeli bir büyükannenin sunduğu eğitim bunu üç okla gösterir: mavi ok sıkışmış, önce diğerlerini kurtarman gerek.

Kuralların tamamı bu, zorluk sadece yerleşimden gelir. İlk tahtalarda bir avuç çizgi var. Sonrakilerde ekranı yoğun bir düğüm kaplar ve başta neredeyse hiçbir şey kıpırdamaz. Çözmek için tersten düşünürsün: çıkışı zaten açık bir iki oku bul, kaldır ve hangi yeni yolların açıldığına bak. Yanlış dokunuş sadece zaman değil can da götürdüğü için tahmin etmek çabuk pahalıya gelir. Dokunmadan önce gözünle yolu izlemek alışkanlık olur.

Tahtayı temizlemek bir arka plan resmi açar ve yavaş yavaş yeni renk temaları kilidini çözer. Saat yok, bu yüzden bir bölüm on saniye de sürebilir, beş dakika da. Can puanları her tahtanın başında yenilenir. Bir bölümdeki pahalı hata sonrakine taşınmaz ve başarısız tahtayı yeniden başlatmak aynı yerleşimi tekrar önüne koyar.