Blockader

Blockader oddaje spust komputerowi, a bieganie zostawia tobie. Twój kosmiczny gryzoń strzela automatycznie do najbliższego obcego robaka, co brzmi, jakby odbierało to całą zręczność – dopóki nie nadejdzie pierwszy rój i nie okaże się, że jedyną decyzją, jaka ci zostaje, jest to, gdzie stoisz. Arena to zamknięte koło na Księżycu, i właśnie ten kształt jest sednem gry: brzeg wydaje się bezpieczny, bo nic nie stoi za twoimi plecami, ale to właśnie tam robactwo cię przypiera do ściany i tam czekają snajperzy.

Każda fala ma licznik na górze ekranu, który zapełnia się wraz z zabójstwami. Gdy się wypełni, walka wstrzymuje się, a ty wybierasz jedną kartę z losowej ręki obejmującej cztery poziomy rzadkości. W puli jest ponad sto kart – od dodatkowych pocisków i łańcuchowych błyskawic po chmury trucizny, odbijające się strzały i smoczego pupila – i wszystkie się kumulują. Spacja pozwala przelosować rękę, która ci się nie podoba. Z pojedynczego podejścia wyrasta cały build, a w późniejszych falach to właśnie on decyduje, czy twój autostrzał oczyści tłum, czy tylko go zirytuje.

Między podejściami gra coś dla ciebie zachowuje. Gwiazdki i monety-sery upuszczane przez pokonanych wrogów kupują stałe ulepszenia Ekwipunku w trzech gałęziach: Atak – obrażenia i szybkostrzelność, Obrona – zdrowie i redukcja obrażeń, Użyteczność – prędkość biegu i lepsze łupy. Sześciu gryzoni ma własne statystyki i osobne drzewko umiejętności, a księga kart zapisuje każdą znalezioną kartę.

Miarą udanego podejścia jest numer fali, który trafia na światową tablicę wyników. Osiem poziomów zagrożenia zmienia sposób ataku wrogów, więc strategia, która sprawdza się we wczesnych rundach, wymaga przemyślenia na nowo, gdy presja rośnie.