Unbox the Room

Unbox the Room, siyah bir ekranda 1997 yılıyla başlıyor, ardından izometrik piksel sanatı bir yatak odası geliyor. Kırmızı tuğla duvarlar, yeşil ekose perdeli bir pencere, masanın üstünde ekose yorganlı ahşap bir ranza, sürgülü kapaklı bir dolap, merdivenin yanında boş bir kitaplık ve odanın ortasında üst üste iki karton kutu var. Biri “Good Things Inside” yazılı. Yeşil bir halının üzerinde tavşan çıkartmalı açık bir kutu daha duruyor. İlk bölüm bundan ibaret. Görevin kutuları boşaltmak.

Açık bir kutuya tıkladığında sıradaki eşya çıkar ve odada bir yere tıklayıp bırakana kadar imlecinle birlikte gelir. Tavşan kutusundan çıkan ilk şeyler küçük hatıralar, merdivenin yanındaki boş kitaplık da onlar için bariz ilk yuva. Eğlence küçük kararlarda: fotoğraf çerçevesi yatağın yanındaki rafa mı yoksa pencere pervazına mı ait, bir de her yüzeyin çıkardığı dokunsal sesler.

Zamanlayıcı yok, skor yok, kaybedecek bir şey de yok. Sağ üstteki yakınlaştırma düğmeleriyle kalabalık bir rafa yaklaşabilirsin. Sol üstteki kalem ve defter simgesi Devam Et, Baştan Başla, Albüm, Ayarlar ve Ana Menü içeren bir menü açar. Albüm bitirdiğin odaları saklar, kamera ise eşya dizişinin kısa bir tekrarını kaydedebilir.

Seni kutu açmaya devam ettiren şey içlerinde saklanan hikâye. Sahibini hiç görmezsin ama eşyalar onunla birlikte yaşlanır. Doksanlar sonundaki çocukluk odası sonraki odalara ve yıllara bırakır yerini. Neyi sakladığı, neyi eklediği, neyi geride bıraktığı herhangi bir diyalogdan daha çok şey anlatır. Sakin, aceleye gelmeyen ve yanında sıcak bir içecekle en güzel oynanan bir oyun.